Nelleke?

Op 4 oktober 2003 schreef ik mijn eerste blog. Het ging over de kermis, schoenen en een reunie. Maar na zoveel jaren hetzelfde is het tijd voor iets anders. Verwacht hier niet al te veel over kermis en reunies. Maar wel over schoenen. Over communicatiewetenschap studeren. Over toneel spelen. Over boeken lezen, zwemmen, tennissen, roze, brownies, poezie, vriendinnetjes, hip zijn, treinreizen, koffie en nog veel meer dingen die je eigenlijk niet hoeft te weten. Kortom, het enige juiste adres voor jouw dagelijkse portie Nelleke.

Tagwolk

Archieven

Links

Zoek & vind!

Laatste Reacties

Floor (Fabulous London): Londen is leuk, ik ben er nog maar 1 keer geweest maar het is echt indrukwekkend!
serah (Il dolce far nien…): Waar heb je em uiteindelijk gezet? kheb zelf carpe diem op mn voet..
Allungaa (Project 365: #153…): Ieeeuw die pasta! Haha. Ik kwam je blog net via het IDW forum tegen! Je hebt erg leuke foto’s! Ik bl…
Chantal (Project 365: #167…): BTW, Ikea… altijd leuk en kleurig, ik denk dat we allemaal wel wat van die winkel in huis hebben…
Chantal (Project 365: #167…): Leuk project, ik heb het al een tijd op het lijstje staan om mee te starten, jij wakkert dit weer aa…
Saskia (Project 365: #167…): Mooie foto’s en succes met inpakken!

Feeds

XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Project 365: #88

Woensdag 31 Maart 2010 at 11:23 pm



#88. Het woei vandaag. En soms scheen de zon. Maar het was vooral verrekte koud.

Project 365: #85, #86 & #87

Dinsdag 30 Maart 2010 at 4:50 pm



#85. Een zondagavond bij oma thuis. De avond voor de crematie. Samen met papa en mijn tante voetbal kijken. Zonder opa. Maar die gaf eigenlijk nooit wat om voetbal, daar werd ie veel te opgewonden van.



#86. Gisterochtend werden om 11 uur de klokken van de Oale Toorn in Losser geluid, als eerbetoon aan mijn opa.



#87. Toen ik vanmiddag heel even door Utrecht liep (om slippers te kopen maar dat mag je aan niemand vertellen want ik heb natuurlijk al te veel slippers en schoenen in het algemeen en het is eigenlijk ook nog veel te vroeg om slippers te kopen maar ik wilde per se deze kleur en was bang dat ze anders uitverkocht zouden zijn maar ik zal er binnenkort een foto van maken want je bent natuurlijk razend benieuwd) kwam ik twee paspoppen in actie tegen.

Project 365: #81, #82, #83 & #84

Zaterdag 27 Maart 2010 at 11:01 pm



#81. Op woensdagavond hebben Ninke en ik meidenavond! We kijken Gooische Vrouwen, drinken thee en eten iets dat gemaakt is van chocola. Soms zijn het paaseitjes, soms zijn het koekjes en soms zijn het dus Gooische Matrasjes.



#82. Donderdagavond werd de finale van Wie is de Mol? uitgezonden. Samen met Elger keek ik deze finale in de Amsterdamse rivierenbuurt met een heleboel andere molloten. Kim bleek de mol. Zoals bijna alle aanwezigen al dachten, Sanne was op de één of andere manier helemaal niet verdacht in ons gezelschap. Hoewel de uitzending toch best wel spannend was, viel het allemaal toch een beetje tegen. Als de laatste drie kandidaten allemaal op jou stemmen, dan ben je een slechte Mol. En de verborgen hints (die ik altijd heel tof vind), vielen dit jaar ook heel erg tegen. Dat was jammer. Gelukkig was het een gezellig avond.



#83. Gisteren zijn Elger en ik bij een concert van Phoenix geweest. EINDELIJK! Mijn eerste CD van deze Franse band (United) kreeg ik al voor mijn 18e verjaardag. En ik was er helemaal weg van! Nog steeds herinnert dat album me aan een hele leuke periode met leuke mensen. En If I Ever Feel Better is tot op de dag van vandaag één van mijn favoriete nummers. Waarom dan pas zes jaar later naar een concert? Geen idee. Maar ik ben blij dat ik er eindelijk bij was. Wat een show! Wat een energie! Wat een setlist! Ze speelden precies de goede nummers, deden dat op de perfecte manier (zoals een ingekorte Funky Squaredance, een ingetogen Everything Is Everything en het instrumentale Love Like A Sunset helemaal!) en ze hadden ook nog eens interactie met hun publiek. Het was briljant. En nu zal ik stoppen met deze lofzang en gewoon doorgaan met de volgende foto. :]



#84. Vandaag was alweer een verdrietige dag. Ik ben verlaten. Door Christina. Want die moet zo nodig bij Google gaan werken. In Dublin. En uit mijn huis weggaan. Vandaag heb ik haar helpen verhuizen. Dat ging verbazingwekkend efficiënt. Binnen een uur was haar vader weer weg met alle spullen in de boedelbak. Ze had al haar meubels toch al via Marktplaats verkocht. Vanochtend kwam er zelfs nog een jongen haar tweepersoonsbed ophalen. Met een bakfiets. Toen we klaar waren met sjouwen beloonde Christina de harde werkers met oerhollandse stroopwafels, gevulde koeken en Chocomel. En toen kwam het afscheid. Boehoe. Het is nu zo saai hier in huis! :[

Project 365: #78, #79 & #80

Zaterdag 27 Maart 2010 at 10:11 pm



#78. Afgelopen zondag verliep mijn dag heel anders dan gepland. Het was de bedoeling dat ik een vriendinnetje met liefdesverdriet zou troosten maar na het telefoontje dat mijn opa op sterven lag, moest ik zelf getroost worden. Ik ben samen met zusje Mieke en Elger meteen naar Twente gegaan om afscheid te nemen van mijn opa. 's Avonds laat vond ik bij Elger thuis deze verrukkelijke brownies. Voor mij troost in een pakje. (We hebben ze overigens gekocht bij het geweldige Amerikaanse kruideniertje waarvan ik al eerder een foto plaatste.)



#79. Waar mijn zusje en ik heel erg goed in zijn: het oplossen van puzzels in de krant. Als mijn vader er bij geweest was, waren we vast nog veel beter geweest. Met z'n drieën weten we bijna alles!



#80. Wat voor foto maak je op de dag dat je opa overlijdt? Ik stond op het perron op de trein naar Amsterdam te wachten toen mijn moeder belde. Met mijn stomme kop ben ik in eerste instantie wel in die trein gestapt maar studeren op de UvA ging die dag toch echt niet meer lukken. Terug naar Utrecht dus. Alwaar ik samen met Mieke toch nog eventjes heb geprobeerd te genieten van het lentezonnetje. Voor veel mensen was dit een heerlijke lentedag. Voor ons zat er die dag een hele grote wolk voor de zon...

Project 365: #76 & #77

Zondag 21 Maart 2010 at 3:50 pm



#76. Zoals jullie weten ben ik bezig met het schrijven van mijn scriptie over Twitter. Vrijdag zat ik de hele dag op de UvA om literatuur over Twitter te lezen en met een briljante invalshoek en onderzoeksvraag voor mijn onderzoek te komen. Dat blijkt toch wel heel erg lastig hoor. Maar ik merk in ieder geval dat ik harder werk als ik inderdaad naar de UvA ga en niet thuis in mijn pyjama blijf zitten. Dus de komende week ga ik iedere dag naar de UvA! Hou me er aan, oké? :)



#77. Gisteravond ben ik met Christina, Annemiek en Elger naar het PANN feest in Tivoli geweest. Dat is een homofeest. Geen van ons is homo. Maar we zijn wel gayminded dus we waren welkom. Het was een leuk feestje. Niks raars eigenlijk. Gewoon leuke mensen, lekker dansen en zo hier en daar wat zoenende vrouwen en zoenende mannen. En dan dus niet met elkaar. Oh, en Elger viel meteen door de mand als hetero ondanks zijn strakke roze t-shirt.

SOK!

Donderdag 18 Maart 2010 at 6:14 pm

Ik ben fan van SOS. Signalering Onjuist Spatiegebruik. Op de website van deze taalpuristen zijn hilarische voorbeelden te vinden van onjuist spatiegebruik. Zoals bijvoorbeeld de fout die het vervoersbedrijf GVB maakte. SOS beloonde het GVB zelfs met een prijs omdat ze in hun reclamecampagne de volgende zin opgenomen hadden: "En dan kom je erachter dat je niet genoeg strippen meer hebt én geen losgeld bij je hebt."

Hi-la-risch. Vind ik. Als echte taalnazi. Maar afgelopen dinsdag liep ik tegen iets anders aan. Onjuist kommagebruik! Dus bij deze richt ik het Platform Signalering Onjuist Kommagebruik op: SOK! Met als eerste voorbeeld deze waarschuwing in de snackbar bij mij om de hoek. :]



En inderdaad, oplettende lezers, er zit ook nog foutief spatiegebruik verscholen in bovenstaande foto! :]

Project 365: #69, #70, #71, #72, #73, #74 & #75

Donderdag 18 Maart 2010 at 5:03 pm

Oei, ik heb al zeven dagen lang geen Project 365 foto meer geblogt. Foei! Maar ik kon er niets aan doen. Want ik ging Windows 7 op mijn computer installeren omdat het smerige Windows Vista te heftig was voor mijn inmiddels bejaarde Patrick (ja, ik geef mijn computers namen, so what?). Maar dat ging mis. Goed mis. En een hele lange bange periode deed Patrick helemaal niets meer! Gelukkig heb ik het nu eindelijk weer allemaal aan de praat. Ben meteen als een gek gaan back-uppen aangezien Patrick volgens mij echt stervende is. Maar goed, genoeg geluld, foto's!



#69. Vrijdag is mijn vriendinnetje en huisgenootje Christina afgestudeerd! Met een 8! I'm so proud...



#70. Voor mijn verjaardag heb ik van Elger onder andere kaartjes voor Boom Chicago gekregen. Afgelopen zaterdag deden we een dagje Amsterdam en gingen we 's avonds naar hun show Upgrade or Die! in hun eigen theater op het Leidseplein. Ik ben groot fan van Boom Chicago en hoewel dit niet de beste show was die ik ooit van Boom Chicago gezien heb (en ik stiekem Greg Shapiro miste), heb ik wel echt helemaal dubbel gelegen. En ik kan de Bacardi Mojito reclame nooit meer zien zonder een hele grote grijs op mijn gezicht.



#71. Het is natuurlijk niet helemaal eerlijk om een foto te maken van een filmposter omdat het dan toch niet echt mijn foto is. Maar ik ben zondag voor de tweede keer naar Alice in Wonderland in 3D geweest. En hij was wederom geweldig! En deze foto van Johnny Depp als Mad Hatter is gewoon perfect.



#72. Niet schrikken! Ik ben het maar. Met een haarmasker. Met amandel. En een gezichtsmasker. Met bosbessen. Jaja. 



#73. Jullie zullen mijn "kijk toch eens wat Amsterdam mooi is!" foto's ondertussen wel zat zijn maar ik kan er maar geen genoeg van krijgen. Zeker nu het zonnetje weer zo af en toe schijnt. Prachtig toch?



#74. Omdat de afgestudeerde Christina super gaaf is, heeft ze ook al een baan. Bij Google. In Dublin. Zo tof! Maar daarom gaat ze mij wel verlaten. Samen sushi eten stond al heel lang op onze to do list dus gisteravond zijn we ons na pilates te buiten gegaan aan zalm, tonijn, krab, garnaal en makreel bij Kyushu, ongetwijfeld the place to be for sushi in Utrecht.



#75. Ik zing al de hele dag: als de lente komt, dan koop ik mij, tulpen uit Amsterdam. (Stiekem komen ze gewoon uit de Utrechtse Appie, niemand zeggen hoor!)

Project 365: #68

Donderdag 11 Maart 2010 at 9:28 pm



#68. Ik vind het altijd zo magisch als ik onverwacht op straat mooie of grappige teksten tegenkom. Bijvoorbeeld zoals in mijn eerste blog over mijn liefde voor Utrecht. Of zoals vandaag. Op de Kloveniersburgwal in Amsterdam.

Jeetje, Foursquare bleek nuttig!

Donderdag 11 Maart 2010 at 3:32 pm

Hieronder volgt een verhaal van een meisje dat al een tijdje Foursquare op haar iPhone gebruikte maar er eigenlijk nooit het nut van inzag. En stiekem ook steeds vergat in te checken als ze op interessante plekken was maar zich Foursquare wel herinnerde als ze saai thuis was.
Dit meisje ging winkelen met haar vriendinnen. Dat deden ze in Arnhem. Want aangezien de meisjes door het hele land verspreid woonden, was Arnhem voor iedereen niet te ver reizen. Jaha, het waren hele eerlijke meisjes.
Maar het was inmiddels laat en ze waren eigenlijk wel klaar met winkelen. Het geld was op en de voetjes deden zeer. Maar één van de meisjes moest nog heel even naar Intertoys, een kleimachine voor haar jarige nichtje kopen. Onze hoofdpersoon had echter echt geen puf meer en zonk in de Intertoys neer op een krukje. Omdat ze verslaafd is aan haar iPhone, haalde ze die meteen uit haar tas. En ze besloot in te checken op Foursquare. Inchecken op Intertoys leek haar wel geinig. Lekker doorlinken naar Twitter zodat iedereen weet dat ze in een speelgoedwinkel in Arnhem is. Dat zal veel van haar volgens verbazen. Dat lokt reacties uit. En daar houdt ze wel van, lekker veel reacties, lekker populair zijn!
Maar de Intertoys was uiteraard nog niet geregistreerd als locatie op Foursquare. Wat ook logisch is want het is helemaal niet de bedoeling dat je gaat inchecken op speelgoedwinkels. Maar omdat haar vriendinnetjes nog steeds niet klaar zijn met klei uitzoeken, bladert ze een beetje door de nearby places. Want straks moeten ze toch ergens eten. Daar ziet ze café Babo staan. Ze kijkt op de kaart. Ah, dat zit vlakbij. Handig. Ze klikt op Tips en ziet daar de volgende tip van ene Sien staan:
"Babo heeft een dagelijks wisselende daghap (anders zou het natuurlijk ook geen daghap zijn), die iedere dag weer aan te raden is. Neem de daghap. Altijd. Aanrader!"
Als "arme" studente die zojuist belachelijk veel geld uitgegeven heeft aan hippe nieuwe kleren, klinkt een daghap haar goed in de oren. Daghappen zijn vaak goedkoop en veel. Als haar vriendinnetjes eindelijk een doos met klei gekozen hebben, stelt ze voor om bij café Babo te gaan eten. Aangezien haar vriendinnetjes altijd nog een beetje onder de indruk zijn van wat ze allemaal met haar iPhone kan, geloven ze haar op haar woord en trotseren ze de ijskoud striemende regen.
Café Babo blijkt inderdaad meer een café dan een restaurant en het meisje begint zelfs een beetje te twijfelen of dit wel de place to be is. Maar nadat ze plaats genomen hebben aan de bar, is ze verkocht. Het geweldige personeel laat hen wijn proeven, legt heel geduldig uit wat de daghap is, vertelt over de verse pasta die ze daar zelf maken en beweert zelfs de lekkerste koffie van Arnhem te serveren. En als de dames uiteindelijk een tafeltje hebben bemachtigd in het gezellig drukke café gaat het genieten van start. 
Haar drie vriendinnen bestellen allemaal een pasta maar het meisje houdt zich trouw aan het advies op Foursquare en besteld de daghap. Althans, het voorgerecht maar dan als hoofdgerecht portie (want het hoofdgerecht is een kip. Met bot. En ze eet geen vlees met bot erin. Dat kan ze niet. Dat zit tussen haar oren. Dat weet ze zelf ook wel. Maar dat betekent nog niet dat ze er niets aan kan doen. Maar dat is weer een ander verhaal...). En het blijkt zalig. Niet zo maar 'best wel lekker' of 'smaakt goed'. Maar echt ongeëvenaard, tongstrelend, orgastisch lekker. Het was dun gesneden bijna rauw rundvlees in een Oosterse marinade op een bedje van gewokte tauge, shi-take, verse koriander en andere Oosterse groenten. Niet eens zo heel bijzonder. Maar echt, ze heeft in lange tijd niet zo lekker gegeten. 
Bij het dessert blijft dat ook de huisgemaakte taarten verukkelijk zijn. En die koffie? Ongetwijfeld de beste van Arnhem (ze had nog maar één ander kopje koffie in Arnhem gedronken) maar vast ook de lekkerste van Nederland.
En nu denkt u misschien dat dit allemaal een beetje overdreven is. Maar dit meisje is best wel kieskeurig over het eten in restaurants. Tenminste, ze is snel tevreden maar denkt toch vaak "dit maak ik zelf lekkerder". Maar dit had ze absoluut niet zo lekker kunnen maken. (Ten eerste al niet omdat ze geen idee heeft waar je zo vers en mals rundvlees haalt. Niet bij de Albert Heijn, that's for sure...)

Maar wat is nu de conclusie die ons meisje heeft getrokken na deze heerlijke avond met haar vriendinnetjes (die over het eten iets minder enthousiast waren maar die dus ook niet de Foursquare tip opgevolgd hadden)? Die conclusie luidt alsvolgt: deze avond werd mede mogelijk gemaakt door Foursquare.

Project 365: #64, #65, #66 & #67

Woensdag 10 Maart 2010 at 11:46 pm



#64. Zondag ben ik voor het eerst naar Alice in Wonderland geweest. Voor het eerst ja. Want komende zondag ga ik weer. Wat een geweldige film. Dat kon eigenlijk ook niet anders. Het is een film met Johnny Depp, Steven Fry en Alan Rickman! Ik ben zelfs zo in de ban van Alice in Wonderland dat ik van Ninke voor mijn verjaardag nagellakjes gekregen heb, die gebaseerd zijn op deze film. De namen van deze OPI lakjes zijn ook echt geweldig. Van links naar rechts: Mad as a Hatter, Off with Her Red, Absolutely Alice & Thanks so Muchness. Als je de film gezien hebt vind je deze namen vast net zo briljant als ik!



#65. Maandag vond ik een hoekje van de Albert Heijn deze jongen. Stiekem de Donald Duck aan het lezen. Hoe schattig is dat?



#66. Ik ben sinds ik in Utrecht woon en ik Amsterdam studeer zo langzaam aan vaste klant aan het worden bij de Coffee Company. Stiekem is de koffie er beter dan bij de Starbucks. En niet onbelangrijk: er zit er ééntje in Amsterdam bij mijn faculteit om de hoek en in Utrecht hebben ze ook een toplocatie in de binnenstad. Beter dan op de Starbucks die alleen op de stations van beide steden zit, wat betekent dat iedereen er altijd haast heeft en er altijd rijen staan. (Wellicht een leuk detail: vlak na het maken van deze foto ging ik met mijn sjaal in het melkschuim van mijn latte hangen en smeerde ik met die sjaal de hele winkel inclusief mezelf hiermee onder.)

 

#67. Is het geen plaatje, mijn spiksplinternieuwe Vans rugzak? Ik wilde eigenlijk al heel lang een tas van Dakine maar de nieuwe collectie is echt te truttig voor woorden. En toen ik liep hier zomaar tegenaan! Nou jah, ik liep natuurlijk wel zelf de Vans winkel in, de tas lag niet op straat. Maar toen ik haar zag hangen MOEST ik haar kopen. Zo werkt dat bij mij nou eenmaal heel vaak met mooie spullen. Ze heet Neon Love. Past perfect.

Project 365: #62 & #63

Zaterdag 06 Maart 2010 at 6:41 pm



#62. Gisteren heb ik een ongelooflijk gezellige dag gehad met mijn vriendinnetjes in Arnhem. Eerst hebben Marjolein, Imke en ik ons helemaal gek geshopt (ahum, eigenlijk heb ik het meest gekocht...), heerlijk gelunched, verse stroopwafels gegeten en uiteraard bijgekletst omdat we elkaar zo weinig zien! Na haar werk kwam Kim ook naar Arnhem en hebben we nog een geweldige avond gehad bij café Babo (waarover het volgende blogje zal gaan)!



#63. Vandaag zijn Elger en ik even in de nieuwe Utrechtse wijk Terwijde gaan kijken om te bepalen of het huren van een appartement in deze wijk voor ons een optie is. De wijk is nog enorm in aanbouw en doet behoorlijk burgerlijk aan. Maar vanwege de lage prijzen en de prachtige appartementen is het toch een optie, hoewel wonen in de stad nog steeds onze voorkeur heeft. Maar met mijn grote beker AH To Go thee in de hand en een grote hippe zonnebril op mijn neus voelde ik me toch een beetje een stadse in een suffe buitenwijk.

Eindelijk, my beloved Nikes!

Donderdag 04 Maart 2010 at 4:51 pm

Het heeft me zo ontzettend lang geduurd. Ik heb wel 512 keer op de NikeID website schoenen ontworpen voor de lol. Heb ondertussen andere Nikes (Blazer MID Metro) en een paar Reebok sneakers gekocht, urenlang gezocht naar de perfect Nike Dunks, naar exclusieve sneakershops gereisd, je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het gedaan voor de perfecte sneakers. Maar vandaag was het eindelijk zover. Na weer een aantal vruchteloze shopping tripjes, heb ik vandaag ein-de-lijk mijn Nikes online ontworpen en besteld. En dit zijn ze. Zijn ze niet perfect? <3

Project 365: #60 & #61

Donderdag 04 Maart 2010 at 4:44 pm



#60. Iedereen maakte gisteren een foto van het rode potlood in het stemhokje. Ik ook. Maar niet voor mijn project 365. Dat vond ik te afgezaagd. Dus een foto van mij, 's ochtends vroeg in een bushokje terwijl de temperatuur net boven 0 kruipt en ik met een zonnebril op mijn neus de lente probeer af te dwingen.



#61. En de lente afdwingen bleek te helpen want ik werd vanochtend voor de wekker wakker omdat de zon enorm fel dwars door mijn gordijnen aan het schijnen was!

Project 365: #56, #57, #58 & #59

Dinsdag 02 Maart 2010 at 8:37 pm



#56. Na een oproep op Twitter, ben ik zaterdagavond lekker spontaan met Guy naar de bioscoop geweest. Up In The Air. Met de niet te versmaden George Clooney. Daarna nog tot diep in de nacht biertjes gedronken bij Olivier.



#57. Echt uitgebreid koken doe ik niet vaak meer. Waarom weet ik niet precies. Werken bij Dado? Sporten rond etenstijd? Te weinig tijd? Maar afgelopen zondag at Elger mee dus had ik eindelijk een goede reden om weer een heel klein beetje uit te pakken.



#58. Toen ik aan de UvA werkgroepen ging geven, kreeg ik te horen dat ik gebruik mocht maken van de flex werkplekken. Fijn! Die werkplekken zitten op de zolder van het Oost-Indisch Huis. De zolder. Een koosnaampje voor de bovenste verdieping dacht ik. Uhuh. Mooi niet. Het is echt een zolder! Ik moet gangetjes door en deze wenteltrap op. Kon het eerst ook echt niet vinden. Maar het heeft zeker z'n charme dat mijn faculteit in zo'n oud gebouw zit.



#59. Omdat vanochtend mijn lamp van het plafond naar beneden kwam en het opruimen van de troep nog best wat tijd kostte, kwam ik niet meer aan het smeren van mijn lunch toe. Gelukkig verkopen ze in het Bushuis heerlijke (en goedkope) broodjes. Nom nom nom. Nu nog betere koffie en ik ben tevreden!