Trombose?!
Dinsdag 13 Oktober 2009 at 7:10 pmIk ga de belofte die ik jullie in mijn vorige blog gemaakt heb breken want deze blog gaat toch weer over dat stomme been van mij. En omdat ik eigenlijk moet studeren en ik anders toch weer een veel te lang verhaal ophang praat ik jullie bij door hier een overzicht te geven van mijn tweets van de afgelopen tijd. Handig hoor, dat Twitter. Zeker als je graag lang van stof bent maar dat soms liever niet wilt zijn!
Maandag 5 oktober:
Ik weet ff niet meer wat ik moet doen. Been is keihard en dik van enkel tot knie. Maak me zorgen. Maar wie moet ik bellen?
Spoednummer huisarts gebeld, die zegt dat ik weer naar de spoed eisende hulp moet. Dus nu eventjes rustig worden en dan taxi bellen.
Dammit. Was een slecht idee om hier naartoe te gaan. Had eerst moeten bellen, moet nu 4 tot 6 uur wachten tot ik aan de beurt ben. :(
Zo. Ik ben weer thuis hoor! Alle lieve mensen bedankt voor jullie steun via Twitter, doet me echt goed. :)
Wat er nu allemaal aan de hand is: zeer wss toch trombose van een dieper liggende ader, maar echo kon niet meer gemaakt worden vandaag.
Daar dus morgen voor terug naar ziekenhuis. Heb nu al een spuit met bloedverdunner gehad en been ingezwachteld. En zelfs zwangerschapstest!
Ook weer bloed geprikt, dat gaan ze onderzoeken om te kijken hoe dit nou zomaar kan. Ik hoop echt dat ze iets vinden!
Heb ook een soort morfine gekregen maar die durf ik niet te slikken. :P De pijn is door de zwachtel gelukkig een stuk minder.
Eindconclusie: het is allemaal heel kut maar ik ga niet dood. :P Nu lekker slapen en morgen dan maar weer naar het ziekenhuis. Slaap lekker!
Gatsie. Wat oncharmant! *Foto*
Dinsdag 6 oktober:
Weer in het ziekenhuis. Echo laten maken en er zit inderdaad bloedpropje in een grote ader. Dat was geen verrassing, meer een opluchting!
Gadverdamme, ik moet mezelf gaan spuiten. Dat vind ik best wel eng. Daarnaast ook aan de pillen.
Oh, en ik ben niet zwanger. Dat is wel goed nieuws.
Deze dingen moet ik dus in mijn buik of been steken. Brrrr! *Foto*
Kijk! Ik lijk wel een apotheek. :) *Foto*
Woensdag 7 oktober:
Zo weer naar ziekenhuis om mijn been in te laten zwachtelen. Net lekker gedouched, ik denk namelijk dat ik dat straks niet meer mag. Iewl!
Onderbeen ingezwachteld, moet 2 weken blijven zitten. Voelt niet echt prettig. Volgende week kous op laten meten die ik 2 jaar moet dragen!
Volgens mij kan ik met die zwachtel veel beter lopen. :) Nu langs Dado, kijken hoe het met werken moet de komende tijd.
Ik durf niet. Zit nu al 5 minuten met die spuit in mijn hand... *Foto*
Moet steeds denken aan hoe Dexter zijn slachtoffers verdoofd. Haha. Goed. Ik ga het gewoon doen. NU!
Zo. Dat stelde echt niks voor. :) De manier: twitteren, iPhone wegleggen en hop, spuit erin. In één vloeiende beweging. :)
Oh! Ik had jullie nog helemaal niet mijn super toffe naaldencontainer laten zien! :) *Foto*
Donderdag 8 oktober:
Ik wil zo graag douchen maar dat linkerding mag niet nat worden. Iemand tips? *Foto*
Prikken is weer gebeurd. Vond het vandaag niet eens eng. Wel jammer dat het er 1 dag later zo uitziet. *Foto*
Verhalen van lotgenoten lezen op trombose.nl Valt me op dat iedereen zich zo druk maakt over het feit dat mensen in de zomer je kous zien.
Vrijdag 9 oktober:
Zo, daar ging weer een ochtend studeren. Nadat de trombosedienst langs geweest was voelde ik me zo beroerd dat ik maar weer ben gaan slapen.
Nu moet ik echt wel uit bed. Heb nog genoeg te doen. En wat doet de arm waar ze net in geprikt hebben ongelooflijk veel pijn zeg! :(
Trombosedienst belde net door hoeveel bloedverdunners ik moet slikken. En ze zeiden dat ik nog wel even moet blijven spuiten. Joepie!
Maandag 12 oktober:
Ik krijg een zwarte kous! Dat is echt zo veel beter en hipper dan een huidskleurige. :D
Dinsdag 13 oktober:
In een wachtkamer vol bejaarden aan het wachten op het bloedprikken. De nummertjesautomaat is kapot dus het is chaos. :)
Oh, goed nieuws! Ik mag van de Trombosedienst stoppen met spuiten! Dat moest ook wel want er is geen ruimte meer op mijn benen. :P
Dus dat. Zijn jullie ook weer helemaal op de hoogte! Nu ga ik snel verder met studeren, ben artikelen over reality tv aan het zoeken aangezien mijn groepsgenootje en ik onderzoek naar Wie is de Mol? gaan doen. Maar daarover later meer!
Woensdag ging het allemaal alweer een heel stuk beter met die kuit van mij dus hinkelde ik vrolijk naar Amsterdam om naar college te gaan. "Hey, je loopt weer!" riep mijn docent me blij toe. En inderdaad, het ging zelfs best aardig! Maar toen ik thuis kwam deed mijn been toch best wel weer pijn. Zo pijn, dat ik er misselijk van werd en het gevoel had dat ik bijna flauw ging vallen. Te enthousiast op pad gegaan was mijn conclusie en ik ben even een half uurtje op bed gaan liggen.