Kreupel
Zondag 27 September 2009 at 5:19 pm
Ik was net zo lekker aan het slapen. Samen in het grote bed. We waren erg laat gaan slapen want we hadden ons 's nachts uitgeleefd bij 90's NOW in Tivoli. Foute Jackson moves en lekker hakken. Maar ik werd langzaam wakker. Probeerde me om te draaien maar het lukte niet. Huh? Waarom voelt mijn been zo raar? Als een logge walrus gooide ik me op mijn andere zij en sliep lekker verder.
Een paar uur later word ik echt goed wakker. En mijn kuit doet pijn. Echt pijn. Misselijkmakend-ik-zou-het-wel-uit-kunnen-schreeuwen-pijn. Ik maak Elger wakker. Kramp is zijn diagnose. Maar ik ken kramp. Dit is geen kramp. Ik pak mijn iPhone en begin te googlen. Al snel kom ik met een nieuwe diagnose. Zweepslag.
Veel gehinkel, gehuil en een peperdure taxirit later zit ik bij de huisartsenpost. Ik had gelijk. Zweepslag. Een scheurtje in de spier van mijn linkerkuit. Hoe die daar gekomen is blijft een raadsel want meestal vallen mensen tijdens het sporten neer doordat het net lijkt of iemand een zweepslag tegen hun kuit geeft. Ik lag gewoon te slapen. De dokter snapt er ook niets van maar het is voor hem duidelijk dat er toch echt een scheurtje in mijn kuitspier zit. Kun je niks aan doen, behalve naar huis strompelen, bij zwelling met het been omhoog gaan zitten en verder wachten tot het over gaat. Binnen een paar dagen moet ik weer enigszins kunnen lopen maar volledig herstel zal zeker 6 tot 10 weken duren.
Dus hier zit ik dan. Laptop op schoot, been op een krukje en maar zielig zijn. Het doet uiteraard pijn en het is heel vervelend dat ik niet veel meer kan dan een beetje strompelen maar ik ben vooral heel erg kwaad. Waarom moet dit mij nou weer overkomen? Ik dacht dat ik mijn portie gezondheidsproblemen wel een keer gehad had. Astma, vele malen longontsteking, mijn blinde darm verwijderd, een zware hersenschudding, allergieën, flauwvallen, schommelende bloedsuikerspiegel, de bof, RSI klachten, rugpijn, buikkrampen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Misschien ben ik wel een hypochonder en is het allemaal psychisch maar ik ben het zo ongelooflijk zat om altijd maar iets te hebben en me nooit een keer gezond te voelen. Terwijl ik dit typ krijg ik weer tranen in mijn ogen...
En dan nu weer die zweepslag. Ik sport minstens drie keer per week en dit is een veelvoorkomende blessure. Maar ik ben altijd zo voorzichtig. Ik zorg voor een goede warming-up, ik stretch altijd na het sporten, ik doe niets verkeerd. Ik ben juist zo veel gaan sporten om me beter te voelen. En het is dus ook niet tijdens het sporten gebeurd maar blijkbaar toen ik lag te slapen. Wie scheurt er nou een spier tijdens het slapen? Dat is toch niet normaal?
Genoeg gezeurd, het overkomt me nu eenmaal allemaal en ik heb me er de hele dag kut om gevoeld maar dat veranderde ook niks. Kreeg alleen maar een heel lelijk hoofd van al dat janken. Dus ik pak mijn wetenschappelijke artikelen er maar weer bij en focus me op het studeren. Interactivity en remixability. Daar gaat het nu om.
Maar toch. Ik vind het niet eerlijk...
