Debacle #1: T-Mobile

Op Twitter heb ik er al veel over geklaagd maar de "debacles" waar ik de laatste tijd mee te maken heb gehad of zelfs nog steeds mee te maken heb, verdienen zeker een plaatsje op deze weblog.
Vandaag #1: T-Mobile.

Lang geleden besloot mijn opa namelijk dat hij een mobiele telefoon nodig had. Niet dat hij er mee overweg kon, maar iedereen had zo'n ding en het was veilig. Dus schafte hij een eenvoudige pre-paid Nokia aan bij T-Mobile. Een paar jaar later, mijn opa en oma wonen ondertussen in een verzorgingshuis, vonden we de telefoon ergens achterin een la. Mijn vader wilde hem wel hebben want zijn nog oudere telefoon deed het eigenlijk helemaal niet meer. Maar mijn vader had een simkaart van Hi en de telefoon van mijn opa was niet simlock vrij. En zo begon de ellende...

Mijn vader had zelf al wat rondgekeken op internet en "illegale" sim-unlock codes geprobeerd maar die werkten niet. Dus vroeg hij mij of ik met de telefoon naar de T-Mobile shop wilde gaan om de telefoon te laten unlocken. Maar dat was nog niet zo simpel. Ze voerden namelijk wat gegevens in en toen kon ik gewoon weer naar huis. Ik zou ongeveer 5 werkdagen later via een de post een brief krijgen met instructies en een sim-unlock code. Ik kreeg uiteindelijk een e-mail maar die code werkte uiteraard ook niet. Dat had ik al aan zien komen maar in de T-Mobile shop zeiden ze dat de manieren die op internet staan vaker niet werken. Goed, ik weer terug naar de T-Mobile shop alwaar ze de telefoon op gingen sturen naar weet ik veel waar, om hem daar alsnog te unlocken. We schrijven nu eind maart 2009 want ik weet nog dat ik aan het meisje vroeg of ze de telefoon terug konden sturen naar de shop in Enschede in plaats van naar mijn adres aangezien ik op 1 mei ging verhuizen. Ze begon toen heel hard te lachen en zei dat dit echt geen maand ging duren.

Dat deed het natuurlijk wel. Na ongeveer drie weken ging ik nog maar eens langs de T-Mobile shop want ik had de telefoon ondertussen nog steeds niet terug. Daar belden ze naar de plek waar ze de telefoon naartoe gestuurd hadden maar die beweerden de telefoon net 1 dag binnen te hebben. Waar de telefoon de overige 20 dagen gebleven is (T-Mobile shop Enschede, postkantoor, hoofdkantoor T-Mobile?) wist niemand mij te vertellen. Uiteraard vonden ze het wel heel vervelend. Maar er zat niets anders op dan wachten. Dus ik wachtte.

Weer een aantal weken gingen voorbij waarin ik meerdere malen naar de T-Mobile klantenservice heb gebeld. Vaak kreeg ik pas na een paar keer doorverbinden iemand aan de lijn die snapte waar ik het over had. Het grootste probleem was steeds het feit dat ik via een T-Mobile nummer belde en de callcenter medewerkers dus mijn gegevens op hun scherm hadden maar ik dus belde omtrent een andere telefoon. Ik kreeg serieus vragen als "maar als wij uw telefoon nog hebben, waar belt u nu mee dan?". Echt, die mensen kunnen niet nadenken (of mogen het niet vanwege de protocollen die ze moeten volgen). Eerst vertelden ze me dat ze de telefoon in eerste instantie ook niet simlock vrij konden maken en dat ik nog even moest wachten. Een week later hang ik 20 minuten in de wacht omdat ze de telefoon niet kunnen vinden in de bakken en beloven ze me erover terug te bellen (al die tijd uitte ik mijn frustratie lekker op Twitter). Uiteindelijk bellen ze me één keer terug. Op een tijdstip dat ik niet op kan nemen omdat ik college sta te geven. Ze bellen anoniem en laten geen voicemail bericht achter. Ik wacht weer een week maar hoor niets meer. Dus bel ik zelf maar weer. Uitleggen, doorverbonden worden, weer uitleggen, doorverbonden worden, nogmaals uitleggen en dan krijg ik te horen dat ze de telefoon kwijt zijn. Ik krijg zo snel mogelijk een nieuwe opgestuurd.

Ok. Een nieuwe. Een beter model zelfs. Niet verkeerd. Binnen 5 werkdagen zou ik het pakketje moeten hebben. Maar echter wel op mijn oude adres in Enschede (ik woonde ondertussen uiteraard al lang en breed in Utrecht) want de adreswijziging was op deze afdeling nog niet doorgevoerd. Ok. Dus ik stalk mijn oud-huisgenoot Joep tot in den treure over een pakketje dat daar bezorgd zou moeten worden maar Joep weet van niks. Net als ik op het punt sta om nog maar weer eens de klantenservice te gaan bellen, ligt er in Utrecht een pakje op de trap. Van T-Mobile. Voor mij. Met een prachtige Nokia 6233 erin. Eindelijk!

Maar mijn vader was toen net op vakantie dus ging ik met de telefoon naar Losser, zocht zijn Hi simkaart op en stopte die in de telefoon. En inderdaad, u raadt het al. Geweigerd. Na drie maanden gedoe om een toestel simlock vrij te laten maken sturen ze ons verdomme een gelockt toetsel op! Uiteindelijk heeft mijn vader maar een T-Mobile simkaart gekocht...

Ik vind het echt afschuwelijk. Het lijkt wel of er helemaal niemand bij T-Mobile na kan denken. Uiteindelijk hebben we het dus op kunnen lossen door klant te worden bij T-Mobile maar dat kan toch niet de bedoeling zijn?! En wat het nog een tikkeltje erger maakt: de Nokia 6233 die mijn vader dus nu gekregen heeft staat helemaal vol met smsjes, contactgegevens, foto's en filmpjes van iemand anders! Ik vind het niet erg dat we een tweedehands toestel gekregen hebben maar zet hem dan in ieder geval terug naar de fabrieksinstellingen.

Mijn abonnement bij T-Mobile loopt begin september af. Maar ik wil zo graag een iPhone dat ik toch nog maar twee jaar bij T-Mobile blijf. Maar niet van harte. Wat een idioten daar zeg...

Acht dingen

Bij gesprek aan inspiratie (waar is de tijd gebleven dat mijn Hema notitieblokje vol stond met een onuitputtelijke stroom ideeën voor op mijn weblog?) heb ik een idee geleend van Sanne.

Acht dingen waar ik naar uitkijk:

1. Het nieuwe collegejaar waarin ik begin met de master Communicatiewetenschap, richting Media Entertainment en Populaire Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Eindelijk weer studeren (een paar maanden vrij is voor iemand zoals ik best lastig)!
2. De maand juli waarin ik voor de tweede keer vier weken Nederlands les zal gaan geven aan Duitse studenten. Het is werk maar vorig jaar was het super gezellig en echt ontzettend gaaf om te doen dus ik heb er ook voor dit jaar weer zin in.
3. De stedentrip naar Rome die mijn ouders, mijn zusje en ik voor eind augustus gepland hebben staan. Mijn ouders zijn 31 augustus 25 jaar getrouwd en dat gaan we dus vieren in Rome, een stad waar ik al heel lang een keer naartoe wil.
4. De dag waarop het resultaat van drie keer in de week naar de sportschool gaan duidelijk te zien is.
5. Mijn huwelijksdag.
6. Samen met Elger kamperen op Terschelling, door de duinen fietsen en uitwaaien aan het strand.
7. Donderdagmiddag, vrijdagavond en volgende week vrijdag omdat ik dan met vriendinnetjes leuke dingen ga doen in Utrecht.
8. De rest van mijn leven!

Acht dingen die ik gisteren gedaan heb:

1. Met Ninke een paar uurtjes in Amsterdam gewinkeld en alleen een zwart hemdje voor tijdens het sporten gekocht voor 4,90 euro.
2. Met Mieke naar de IKEA geweest en op Zweedse gehaktballetjes en een stukje Daim taart na helemaal niets gekocht.
3. Bij een niet overdekte bushalte tijdens een hoosbui stiekem onder de paraplu van het meisje voor mij geschuild. Toen ze het doorhad deelde ze heel lief haar paraplu met mij.
4. Me heel hard voorgenomen eindelijk eens hard te gaan werken maar voornamelijk mijn tijd besteed aan ding 1 en ding 2.
5. Met Mieke ook nog even de WE in geweest tijdens een speciale 20-procent-korting-op-alles-als-je-een-speciaal-rood-kaartje-hebt-avond want zij had twee van die rode kaartjes gekregen van haar huisgenoot. Uiteindelijk waarempel daar ook nog het perfecte zwarte vest gevonden. Hoezee!
6. Toegekeken hoe mijn huisgenootje Amy een enorme bak ijs met slagroom en chocoladesaus veroberde terwijl ik van een glaasje sinaasappelsap stond te nippen.
7. In bed twee afleveringen van Private Practice gekeken.
8. Vergeten mijn tanden te poetsen voor het slapen gaan.

Acht dingen waarvan ik wilde dat ik ze kon doen:

1. Teleporteren van Utrecht naar Enschede en omgekeerd omdat het steeds op en neer reizen me veranderd in een klagende en chagrijnige nomaad.
2. Een nieuwe computer (bijvoorbeeld deze) en een nieuwe laptop (bijvoorbeeld deze) kopen zodat ik het onding dat ik nu gebruik (en nog aan het afbetalen ben) de deur uit kan doen.
3. Een huis kopen en het precies zo inrichten als ik het al jaren in mijn hoofd heb zitten, zonder de inbreng van anderen en zonder geldlimiet.
4. De zon laten schijnen op de momenten dat mij het uitkomt.
5. Kunnen genieten van muffins, taart, koekjes, ijs, koffiespecialiteiten, meer koekjes, nog meer ijs en ongelooflijk veel chocolade zonder de gevolgen van het overmatig genieten van deze goddelijke spijzen.
6. Betaald actrice worden. (Bij voorkeur in een film met seksscène's en Robert Pattinson als tegenspeler!)
7. Een super goed boek lezen dat ik nooit uit heb. Dat klinkt raar. Maar ik vind het altijd zo jammer als ik een goed boek uit heb!
8. Me geen zorgen meer hoeven maken over geld (zodat ik niet alleen ongelimiteerd prachtige dure kleding kan shoppen maar me ook qua boodschappen doen geen zorgen meer hoef te maken zodat ik veel biologische producten kan kopen en mezelf culinair kan verwennen).

KUNST

Op mijn raam hangt sinds kort een prachtig gedicht van Martin Bril. Misschien wel als een soort eerbetoon. Maar zeker ook gewoon om het gedicht. Als ik 's avonds voor ik naar bed ga de gordijnen dicht gedaan heb, dan denk ik vaak vlak voor ik in slaap val "zoeken heeft dus nauwelijks zin, maar vinden wel".

KUNST

Wat we willen:
Momenten
Van helderheid
Of beter nog: van grote
Klaarheid

Schaars zijn die momenten
En ook nog goed verborgen

Zoeken heeft dus,
Nauwelijks zin, maar
Vinden wel

De kunst is zo te leven
Dat het je overkomt

Die klaarheid, af en toe

Martin Bril