Nelleke?

Op 4 oktober 2003 schreef ik mijn eerste blog. Het ging over de kermis, schoenen en een reunie. Maar na zoveel jaren hetzelfde is het tijd voor iets anders. Verwacht hier niet al te veel over kermis en reunies. Maar wel over schoenen. Over communicatiewetenschap studeren. Over toneel spelen. Over boeken lezen, zwemmen, tennissen, roze, brownies, poezie, vriendinnetjes, hip zijn, treinreizen, koffie en nog veel meer dingen die je eigenlijk niet hoeft te weten. Kortom, het enige juiste adres voor jouw dagelijkse portie Nelleke.

Tagwolk

Archieven

Links

Zoek & vind!

Laatste Reacties

Ilse (Project 365: #167…): Wat een leuke foto’s! Vooral die van je verhuisdozen. Succes met pakken haha. :)
zeebaarswolf (Kaneel): Heb net een eetlepel kaneel gegeten. Duurt lang. Geen probleem, wel beetje een onbestemd gevoel! Ben…
Linda (Mijn magische bed…): Timeless inspiration is een bedrijf dat opgericht is in 2009 en gespecialiseerd is in mode artikelen…
Nelleke (Mijn vasculair in…): @Roelfina Ja, zo fijn dat ik het hier lekker van me af kan schrijven. Ben niet iemand die in het ech…
Nelleke (Where Do You Thin…): Haha, een bloederig einde met een moord kan natuurlijk ook. Maar ik houd van happy endings. :) Wel g…
Ricky (Where Do You Thin…): Geweldig!! zowat alles wat je zegt heb ik ook bedacht (alleen niet in een motel maar gewoon in zo’n …

Feeds

XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Kraak & Smaak

Dinsdag 30 September 2008 at 9:44 pm

Afgelopen vrijdag stond Kraak & Smaak op het gloednieuwe podium van Enschedees poppodium Atak. Ze waren net een weekje open en hoewel het voor mij even zoeken was naar de exacte lokatie, was ik uiteindelijk erg tevreden over de nieuwe Atak. Kraak & Smaak stond in de grote zaal (ook wel Grolsch zaal) waar 700 mensen in kunnen. Mooi groot podium, brede bar achterin, goed geluid. Heel wat beter dan het podium ter grootte van een bierkrat en de compleet onbereikbare bar in het oude Atak.

We stonden daar met een groot deel van de crew van IK-Radio als een soort reünie/after-party. En we hebben genoten! Nadat we ons met enige moeite door het voorprogramma heen geworsteld hadden (Krausse, smerige electro), was Kraak & Smaak echt genieten. Soms doen ze alleen een DJ set maar ze hadden voor deze live show meer mensen meegenomen, waaronder een zanger én zangeres. Zij swingend en exotisch, hij arrogant en diep. Heerlijk. We hebben de genuttigde biertjes er zeker weer af gedanst. Nu nog even hun nieuwe album "Plastic People" aanschaffen en dan kan ik thuis in mijn eentje ook zo'n mooi feestje bouwen!

I am not my hair

Maandag 29 September 2008 at 09:55 am























Ik moet echt nodig naar de kapper...

Studie Ontwijkend Gedrag

Donderdag 25 September 2008 at 3:52 pm

Iedere student kent het, iedere student doet het. Soggen. Oftewel studie ontwijkend gedrag vertonen. En ik ben er echt heel erg goed in!

Wat ik vandaag heb gedaan:
- uitgeslapen
- in Chanel Chic gelezen
- drie keer hetzelfde NOS journaal gezien
- een kruiswoordpuzzel gemaakt
- koffie gedronken
- gemaild
- geTwitterd
- nog meer gemaild
- nog een keer geTwitterd
- meer koffie gedronken
- een spelletje gedaan waarbij ik een robot moest programmeren om lichtjes aan te doen
- twee keer een on-line spelletje poker verloren
- smsjes gestuurd
- een flesje water leeg gedronken
- een concertkaartje voor Kraak & Smaak uitgeprint
- met Kim gekletst
- me aangemeld voor woningen in Utrecht
- een nieuw blogje geschreven

Wat ik vandaag had moeten doen:
- boeken terug brengen naar de bieb
- het theoretisch kader voor mijn bacheloropdracht afmaken
- verder werken aan mijn stageverslag

Wat ik vandaag geleerd heb:
- veel rose drinken de voorgaande avond helpt niet echt...

Kaneel

Dinsdag 23 September 2008 at 8:22 pm

STUDENTE TRAPT IN FLAUWE GRAP

ENSCHEDE - Afgelopen dinsdagavond is een Enschedese communicatie studente in een flauwe grap van acht mannelijke HBO'ers getrapt. Zij daagden haar uit tot het eten van een eetlepel kaneel. Haar waren twaalf flessen wijn beloofd als het zou lukken. De studente: "Ik dacht echt dat het een makkie zou zijn, ik ben dol op kaneel!" Volgens ooggetuigen viel het echter flink tegen. De HBO mannen: "Het was hilarisch! De kaneel kwam zelfs nog uit haar neus en ze had uren later nog steeds keelpijn. Geweldig!" De studente kwam er pas na het hele debacle achter dat de HBO student die haar had uitgedaagd van te voren al wist dat het onmogelijk zou zijn.

Shuffle gaf me Spinvis

Maandag 22 September 2008 at 12:46 am

Soms ben ik volkomen inspiratieloos. Dan weet ik zelfs niet welke muziek ik op moet zetten om geïnspireerd te raken. Voor die momenten is de shuffle functie uitgevonden. Soms irriteert ik me mateloos want dan komen precies de verkeerde nummers langs. Dan laat shuffle je inzien dat je dus eigenlijk best wel weet wat je wel en wat je niet wilt horen. Maar als je het echt even niet meer weet, dan komt shuffle altijd met het goede nummer. Zoals laatst.

Ik fietste op een prachtige zonnige herfstdag met de wind recht in m'n gezicht naar huis. Ik was moe. Heel erg moe. Er liep een straaltje zweet over mijn rug terwijl ik met ijskoude blozende wangen krampachtig mijn verkleumde handen in de mouwen van mijn zomerjas probeerde te verstoppen. Op dat moment koos shuffle Spinvis. Ik luister al jaren Spinvis. En ik heb ondertussen mijn favoriete liedjes. En op een gegeven moment stop je dan met luisteren naar die minder favoriete. Zonde. Nu kwam "Dagen van gras, dagen van stro" voorbij, de titelsong van het album. Zeker niet mijn favoriet. Maar ik denk dat ik nooit echt geluisterd heb. De tekst van dat nummer was op dat moment precies wat ik moest horen:
 

Kleed jezelf aan
Gooi alles weg
Neem een besluit
Doe als het moet alles opnieuw
Je kon het zo goed
Beter dan ik
Je kan het nog steeds
Net zoals toen in het begin
Je weet hoe het is
Soms is het zo
Je weet hoe ze zijn
Dagen van gras dagen van stro
Dans uit de maat zo goed als je kan
Zo goed als het gaat
Als niemand het ziet
Doe als het moet alles opnieuw
 

Shuffle gaf me Spinvis, Spinvis gaf me kippenvel. Inspiratie.

Scaddive

Donderdag 18 September 2008 at 9:38 pm

Vriendinnetje Kim aan de telefoon: "Meid, donderdag 18 september kun je op de Campus scaddiven bij de Bedrijvendagen. Jij durft dat wel, jij hebt gebungeejumpt!" Dapper als ik ben beloof ik natuurlijk vanalles.

Vanochtend was het dan zo ver. Langzaam loop ik op de enorme kraan af. Toch best wel hoog. En stiekem weet ik helemaal niet wat scaddiven is. Maar dat wordt me al snel duidelijk. Meters de lucht in met een kraanbakje, aan een touwtje gaan hangen, touwtje los, vrije val, boem. Gelukkig wel 'boem' in een net en niet op de grond.

Ik besluit mijn ratio uit te schakelen en gewoon lekker over koetjes en kalfjes te kletsen met Kim. Ook als ik uiteindelijk met een heleboel stoere mannen in het kraanbakje sta, kwebbel ik er lustig op los. Bang? Ik niet hoor. Maar dan moeten we even wachten met de lucht in gaan. Het net is kapot. Op een in mijn ogen zeer provisorisch manier wordt het net met tie-raps aan elkaar gemaakt. Ok. Laten we nu maar gaan. Maar dan roept er iemand: "Oh oh. Er is iets mis hier!" Mijn hart begint nog harder aan te kloppen maar gelukkig valt het mee. Ik blijk mijn helm verkeerd om op te hebben. Zucht.

Minuten later. Er zijn ondertussen 4 mannen uit het bakje gevallen. Ik geniet van het uitzicht over de hele Campus. Ik kan zelfs het centrum van Enschede en Hengelo zien! Maar dan moet ik er ook aan geloven. Ik laat me voorzichtig zakken. Daar hang je dan. Op een prachtige herfstdag in het ochtendzonnetje. Gelukkig ligt het losmaken van mijn touwtje in handen van de meneer boven mij want zelf zou ik het nooit gedaan hebben. En daar ga ik dan. Ik had me voorgenomen te gillen maar dat lukt niet. Er komt niet meer uit dan een soort diepe oergrom. Er staat plotseling zo veel kracht op je bovenlijf. En voor je het weet lig je al weer in dat net.

Weer terug op de grond vraagt iederen hoe het was. Euh. Tsja. Eerlijk? Best een beetje suf...

Vuurspuwen

Woensdag 17 September 2008 at 11:15 pm

Op de repetitie van de Theaterobers komt Tessa met de deur in huis vallen: "Wie wil er op 17 oktober bij de opdracht op het Roombeek vuurspuwen? Die moet nu komen oefenen." Ik spring overeind. En zo geschiedde het.


Droom ~ Can I Have Your Attention Please?

Woensdag 17 September 2008 at 11:11 am

Ik zit in een bus met allemaal informatica studenten, waaronder mijn eigen vriendje. Ik verveel me de pleuris want ze zijn met nerd dingen bezig die mij echt niet kunnen interesseren. 3FM DJ Michiel Veenstra zit ook in de bus en mijn vriendje heeft alleen maar aandacht voor hem. Iedere keer als ik vraag of hij misschien ook een paar minuten naast mij komt zitten, zit hij alleen maar ongeduldig heen en weer te wippen omdat hij zich liever loopt uit te sloven bij Michiel Veenstra, die één of andere pubquiz aan het doen is.

Waarschijnlijk ben ik van pure ellende in slaap gevallen want ik word uren later op de grond wakker. Geen vriendje te bekennen. Wel een vreemde kamer. Ik lig naast een bed op de grond maar iemand heeft nog wel de moeite genomen een dekentje over me heen te leggen. Dan komt mijn neef binnen lopen met een kop koffie. Hij lacht zich slap over mijn verwarde hoofd en kater (geen idee waar die vandaan komt want in die oersaaie bus was helaas geen alcohol) maar hij kan me ook niet meer vertellen over de reden waarom ik daar in zijn appartementje op de grond lig. Wat hij wel weet is dat ik snel naar mijn werk moet, ik ben al veel te laat.

In het klaslokaal vol Duitsers aangekomen probeer ik mijn collega's te vinden maar ik zie alleen maar mensen van mijn basisschool. Die geven nu blijkbaar ook Nederlandse les. Ik schuif bij een groepje aan maar na een paar minuten zit de les er al weer op. Morgen een nieuwe kans, ik was echt veel te laat. Ondertussen probeer ik duizend keer mijn vriendje te bellen maar die neemt niet op. Ik besluit naar huis te gaan. Dat blijkt een kajuit in een boot die ik samen met mijn zusje deel. Mijn zusje vind mijn vriendje een prutser en vind dat ik op moet houden met bellen omdat hij het niet waard is. Ik voel me alleen maar ellendig. En de boot schommelt ook veel te veel...

Truus

Zaterdag 13 September 2008 at 8:39 pm

Dit is Truus. Aangenaam kennis te maken. Truus moest vrijdagavond schoonmaken. Truus is namelijk schoonmaakster van beroep. Nee, geen interieur verzorgster. Want zoals Truus altijd zegt: "Je mot ut beessie gewôn bei de naam noemûh!". Vrijdag was er feest bij Ter Heegde in Enschede. Dat bedrijf verkocht al 100 jaar wasmachines, stofzuigers, magnetrons, etcetera, etcetera. Je kunt het zo gek niet verzinnen of je kon het daar de afgelopen 100 jaar wel krijgen. En dat moest gevierd worden. En nog chique ook. En schoon uiteraard. Daar was Truus dus voor ingehuurd. Vers uit de Jordaan ging ze met collega Gerda aan de slag. Het was allemaal wat slecht gepland want toen het feest al in volle gang was, moesten Gerda en Truus nog beginnen. Dus hop, met die kar door de menigte en maar poetsen. Er liepen veel van die poepchique mensen rond. En veel kale mannen. Dat vond Truus wel leuk want die hoofdjes kan ze dan oppoetsen tot ze glimmen. Net als haar ogen, wangen en lippen. Die glimmen ook altijd. Met een beetje hulp van de nodige poedertjes en smeerseltjes. Want Truus wil eigenlijk veel liever een leven in spotlight. Daarom was ze laatst op televisie. Bij het Beste Idee van Nederland. Truus heeft namelijk aan haar rubberen handschoen een spons vastgeplakt. Zodat je meteen met je hand kan poetsen. En voor de leuk heeft ze er ook nog aan de bovenkant een randje panterprint aangenaaid. Dat ziet er zo snoezig uit. Maar de jury vond het niks. Helaas heeft ze vrijdag tussen de Enschedese kouwe kak ook geen investeerder kunnen vinden. Maar het was een proper feest. Dat is ook wat waard.

Herfst

Zaterdag 13 September 2008 at 09:56 am

Het is mijn favoriete Nederlandse woord. Helaas niet mijn favoriete Nederlandse seizoen. In ons huis vind je nu al overal drogende schoenen, jassen, sjaals, paraplu's. En de ramen beslaan...
Nog even doorzetten en dan is het winter. Koud & donker. Daar kan ik echt naar verlangen. Ik ga vandaag alvast een fleesevest kopen.

P.S. Dagelijkse Portie Nelleke tip: klik eens op het plaatje.

Het aan zien komen...

Donderdag 11 September 2008 at 10:06 am

Ik zat op de bank. Ik keek journaal. Zoals iedere ochtend was dit al de derde herhaling van het ochtendnieuws maar had ik nog steeds niet alles meegekregen. Ik probeerde ook de Veronica gids te lezen. Want daar stond een modespecial in. En dat vind ik leuk. Maar dat was niet alles. Ik at ook nog yoghurt. Althans, dat probeerde ik. Het was echt lekkere yoghurt. Met cruesli. En appeltjes in de schil en bramen en frambozen. Oooh, wat was dat lekker. Maar de Veronica gids en een bak yoghurt zijn een slechte combinatie. En toen zag ik het al aankomen. Ken je dat? Dat je een vaas al ziet vallen voordat het gebeurt? Nou, dat had ik ook. Ik wist al dat ik helemaal onder de yoghurt zou zitten voor het gebeurde. Ik rende naar de keuken, smeet de Veronica gids bij het oud papier en gooide mijn kleren in de gootsteen. Gad-ver-damme. Halfnaakt keek in naar het yoghurt-met-cruesli-en-fruit spoor van de bank naar de keuken. Zuchtend haalde ik de Veronica gids maar weer uit de oud papier doos. Die kon er tenslotte ook niets aan doen.